Interview - Karaat - Interview - 12/2012

Geen link beschikbaar

‘Hoe word je millionair?”'

Frank van Rycke over zijn boek In 10 jaar binnen

 

In zijn boek In 10 jaar binnen geeft Frank van Rycke de lezer tips om hetzelfde te bewerkstelligen als waar hij in slaagde: zich geen zorgen meer hoeven te maken over geld. We zochten hem op en gooiden het over een iets meer filosofische boeg. Hoe ga je verstandig, maar tegelijk ook moreel om met rijkdom?

Je bent tegenwoordig vaardigheidstrainer, maar je hebt een verleden bij verzekeringsmaatschappijen en banken. Was je van jongs af gefascineerd door de wereld van het geld?

Frank van Rycke: “O nee. Als je de film van mijn adolescentiejaren terug zou spoelen, dan zou je merken dat ik vroeger allesbehalve materialistisch was. Ik heb zelfs even overwogen om mijn rechtenstudies stop te zetten en aan ontwikkelingshulp te gaan doen.”

Wanneer heeft zich de switch in je denken voltrokken?

“Gaandeweg realiseerde ik me dat we nu eenmaal leven in een wereld waarin je niet zonder geld kunt. Geld maakt misschien niet gelukkig, maar gebrek aan geld kan je alvast wel ongelukkig maken. Op een gegeven ogenblik heb ik daarom voor mezelf besloten: ik ga voor de korte pijn, ik wil in tien jaar binnen zijn. Met ‘binnen’ bedoel ik: niet meer de verplichting hebben om iets te moeten doen omwille van het geld. In dat voornemen ben ik intussen geslaagd, zodat ik me nu helemaal kan richten op wat me écht energie geeft. Bijvoorbeeld: anderen de kans geven te leren uit mijn ervaringen. Met mijn boek wil ik mensen het inzicht geven dat ik zelf zo gemist heb toen ik eraan begon. Ook bij hen is het talent hiervoor namelijk in principe aanwezig.”

Met dit boek doe je dus eigenlijk tóch aan ontwikkelingshulp?

(lacht) “Zo had ik het nog niet bekeken. Voor alle duidelijkheid: de lezer mag niet verwachten dat hij in mijn boek dé grote beleggingstip voor de beurs zal vinden om in één slag binnen te zijn, want die bestaat volgens mij gewoon niet. Nee, het beste wat je – zeker in de huidige moeilijke economische omstandigheden – kunt doen om er financieel op vooruit te gaan, is investeren in jezelf. Daarvoor is natuurlijk in de eerste plaats nodig dat je jezelf goed kent. Als je tien jaar op jezelf als belegging wilt gokken, moet je weten wat je sterkste kanten zijn. Pas dan kun je, in plaats van braaf de kudde te volgen, je eigen pad gaan bewandelen. Enige tijd geleden zat ik aan tafel met Vic Swerts, de oprichter van Soudal, de Onderneming van het Jaar in 2011. Hij zei: “Ondernemen wordt helaas niet voldoende gepromoot in onze maatschappij.” Daar ben ik het volledig mee eens: jongeren wordt ingeprent dat ze maar beter dingen van buiten leren, om later alles klakkeloos te kunnen herhalen en dus vooral in het gareel te lopen. Maar wat schiet je daarmee op? Breng liever het zelfvertrouwen op om na te gaan: wat is er nog om te proberen?”

Op welk punt in je leven heb jij het meest de gebaande paden verlaten?

“Zelfstandig ondernemer worden was in mijn geval geen makkelijke beslissing, want ik ben een arbeiderszoon. Mijn ouders verwachtten vooral van me: “Zorg ervoor dat je een universitair diploma haalt, een goede job vindt en carrière maakt.” Een nobel doel vanuit de optiek van mijn ouders, laat daar geen twijfel over bestaan, maar er is ook nog méér dan dat. Waarom zou je de ondernemer in jezelf niet prikkelen? Op die manier kun je veel creativiteit kwijt, waar overigens een mooi hefboomeffect mee gepaard gaat. Met ‘ondernemen’ bedoel ik overigens: een ondernemende attitude aannemen, niet dat je per se voor een eigen bedrijf of een zelfstandig statuut moet gaan.”

Een goede raad die je in je boek geeft: “Doe het niet in je eentje!”

“Neem Kim Clijsters. Je zou kunnen denken: die had als kind al zoveel talent, dat ze gewoon voorbestemd was om de top te bereiken. Terwijl net dat soort topsporters er steeds weer op hamert hoeveel ze te danken hebben aan het team dat hen ondersteunt. Zoek mensen die de eigenschappen compenseren die je zelf niet hebt! Dat heb ik zelf bijvoorbeeld ook gedaan voor het schrijven van dit boek, want dit was iets totaal nieuws voor mij. Sterker nog, ik schat dat 95% van mijn hele gedrag aangeleerd is.

Met andere mensen omgaan is dus belangrijk voor je?

“Absoluut. Ik kijk en luister hoe zij het doen, probeer en pas aan. Door met anderen om te gaan kun je zoveel leren!”

Wat voor een leider ben je voor je medewerkers?

“Van nature ben ik iemand die veel vrijheid geeft. Alleen weet ik dat je dit niet zomaar mag doen. Dus forceer ik mezelf om een zeer gestructureerd kader te scheppen, waarbij ik – zeker in het begin – over de schouders meekijk. Blindelings vertrouwen geven vanaf het eerste contact is niet zo’n goed idee, omdat niet iedereen nu eenmaal evenveel discipline en zelfrespect heeft om een opdracht zo goed mogelijk proberen uit te voeren als jij het zelf zou doen.”

Toen je pas samenwoonde met je vrouw, nam je van haar een les in budgettaire discipline over: “Ik heb nooit of zelden veel cash meer bij me. Want wat ik niet op zak heb, geef ik ook niet uit. Een eenvoudig principe dat gemakkelijk toe te passen is en dat meer oplevert dan je zou denken.” Gaat de gemiddelde vrouw verstandiger om met geld dan de gemiddelde man?

“Het heeft niet echt met het geslacht te maken. Je kunt het beter hebben over de ‘vrouwelijke kant’ en ‘mannelijke kant’ van iemand. In je omgang met financiën heb je beide facetten nodig. Een ondernemende attitude kan misschien heel creatief zijn en gigantisch doen scoren, maar ondertussen heb je wel de juiste persoon achter je nodig om in de gaten te houden dat alle facturen wel degelijk op tijd worden betaald. Anders heb je op het einde van de rit toch niks over.

Ik heb weleens een bekende televisiefiguur geïnterviewd die er vlakaf voor uitkwam dat hij vier kinderen had genomen ‘om fiscale redenen’.

(geamuseerd) “Zelf heb ik mijn drie kinderen alvast nooit beschouwd als een middel om in tien jaar binnen te zijn. Voor kinderen kies je om een andere reden, toch? Ik beleef ontzettend veel plezier aan de verschillende groeifases die mijn kroost doormaakt, maar daar staat tegenover dat een degelijke opvoeding ook heel wat energie vergt. En een dag heeft maar vierentwintig uren. Wat je dus aan energie in je onderneming steekt, gaat ten koste van die voor je privéleven, en omgekeerd. Dat zal voor iedereen altijd een moeilijke evenwichtsoefening blijven.”

Hard werken kan een relatie onder druk zetten?

“Ja, maar is dat de oorzaak waardoor die op de klippen loopt? Nee, het kan hoogstens een versneller ervan zijn, als er al andere dingen in die relatie fout gaan.”

 

Karaat Cover

Consumeer minder!

Je windt er geen doekjes om: “Wanneer ik met de overdreven bemoeizucht van de overheid word geconfronteerd, kan ik nauwelijks nog aan de drang weerstaan om die onpersoonlijke tegenpartij als een natuurlijke tegenstander te beschouwen. Een soort vijand tegen wie ik me bijna automatisch – als een soort Wilhelm Tell – moet gaan verzetten.”

“Drie sleutelwoorden in verband met het nastreven van financieel succes zijn voor mij: slimheid, eerlijkheid en efficiëntie. Ze sluiten elkaar niet uit. Elk jaar signaleren de media wanneer de Tax Freedom Day is aangebroken: de dag waarop we overschakelen van ‘werken om belastingen te betalen’ naar ‘werken voor onszelf’. Wel, ik blijf het nog altijd onvoorstelbaar vinden: ongeveer de helft van het jaar zijn we aan de slag voor de maatschappij. Waarbij ik me maar al te goed realiseer waarvoor we die maatschappij allemaal dankbaar mogen zijn, hoor. Maar een half jaar, dat is toch wel héél veel. Dus waarom zou je – via enige volkomen legale slimmigheid – je belastingdruk niet proberen te verlagen?”

Waarop moet je letten als je een belastingadviseur inhuurt?

“Je hebt fiscalisten die alle regels perfect kennen. Daarnaast heb je in die beroepscategorie mensen die misschien de regels wat minder goed kennen, maar die wel met je mee kunnen denken. Kies maar voor iemand van de tweede soort. Of voor iemand die beide kenmerken combineert.”

De Griekse filosoof Plato vond: “Als je rijker wilt zijn, moet je niet je inkomsten doen toenemen maar je hebzucht verminderen.”

“Een mooie uitspraak.”

Vanuit steeds meer hoeken komt er kritiek op de ‘graaicultuur’. Hoe sta jij tegenover het toekennen van topbonussen?

“Wil je een eerlijk antwoord? Ik veroordeel ze niet a priori. Ik kom namelijk uit een salesmilieu waar het adagium geldt: ‘The price is what the damn fool wants to pay for it’. Als jij je werkgever ervan kunt overtuigen je een extravagant salaris uit te keren, dan betekent dit dat je uitstekend onderhandeld hebt. Iedereen zou zich daarin trouwens moeten bekwamen; praktische tips daarvoor staan in mijn boek. Kijk, in Frankrijk hebben de politici onlangs beslist om zichzelf een lagere maandwedde toe te kennen. Denk je dat ze dat met hun volle goesting doen? Ik vrees dat het vooral een keuze is om te scoren bij de bevolking.

Maar om even op die uitspraak van Plato terug te komen: hij heeft gelijk. Je vermogen bouw je voor een groot deel op door je kosten te beheersen.”

Niet toevallig luidt de titel van een hoofdstuk in je boek: ‘Consumeer minder!’

 

“We staan er nauwelijks bij stil: we consumeren constant. Bij mensen die enkele jaren in een derdewereldland hebben gewerkt en naar België terugkeren, zie je hoe moeilijk ze het hebben om zich hier weer te verzoenen met het systeem. Pas dan valt het hen echt op in wat voor een overvloed we hier leven. Ik heb iets soortgelijks letterlijk aan den lijve ondervonden in de tijd dat ik intensief sportte. Toen ik in mijn eetgedrag overschakelde naar een veel gezonder patroon, werd mijn lichaam in eerste instantie bijna gek van het afkicken van mijn vroegere gewoontes. Maar eenmaal die fase voorbij was, was het een prachtige les in bewustwording van hoe wij, mensen, ons overmatig volproppen. We eten niet omdat we honger hebben, nee, we eten omdat er gegeten moet worden. En dat kun je transponeren naar veel in ons dagelijks bestaan.”

Vind je gierigheid goed te praten? De Nederlandse schrijfster Connie Palmen pleegt haar seksegenoten als volgt te waarschuwen: “Dames, kijk uit voor gierige mannen, want dat kunnen nooit goede minnaars zijn.”

“Wie als mens in zijn leven veel geeft, krijgt veel terug: zo simpel is het. In een samenwerkingsverband maak ik er daarom altijd een erezaak van een zo groot mogelijke inbreng te hebben. Ik wil ruim mijn deel hebben bijgedragen. Om je maar te zeggen: op gierigheid in de bredere betekenis van het woord zal men mij zo gauw niet betrappen. Aan de andere kant: als je in tien jaar binnen wilt zijn en je hebt bij aanvang nauwelijks een spaarpot, dan komt zuinigheid je van pas. Wil je bijvoorbeeld een hypotheek voor een eerste huis afsluiten, dan zal de bank vooral kijken naar wat je op het einde van de maand overhebt. Maar zuinigheid is niet per definitie synoniem van ongelukkig zijn. Integendeel, je leert er de waarde van de kleine dingen meer door appreciëren.”

Wat ik merkwaardig vind: je begon aan je project In 10 jaar binnen om nadien alleen nog te hoeven doen waar je zin in had. Inmiddels bén je binnen, maar je gaat gewoon verder op de ingeslagen weg.

“En weet je waarom? Omdat die ingeslagen weg zo verschrikkelijk leuk is. Succes boeken blijkt verslavend te zijn. Het enige wat verandert, is dat je je doelen verplaatst. Zodra je iets heb bereikt, laat je je inspireren door situaties of mensen die je tot dan niet kende. Daaruit vloeit weer een volgend doel voort, en zo blijf je aan de gang.”

Wat was je concrete doel bij het schrijven van dit boek?

“Dat was tweevoudig. Eén: ik wilde iets zó enthousiast op papier zetten, dat de lezer telkens nieuwsgierig was naar het volgende hoofdstuk. En twee: ik wilde aansporen tot actie. De lezer moet beseffen: dit kan ook ik in de praktijk brengen. Zodra hij één succesje heeft geboekt, zet zich automatisch een machinerie in gang naar de volgende stap. Ik beweer niet dat iedereen na het lezen van het boek in tien jaar binnen zal zijn, maar het is in elk geval wel een garantie voor veel meer inzicht en forse stappen voorwaarts op financieel vlak.”

Jij lijkt me de geknipte mens om deze slotvraag aan te stellen: wat is de grootste menselijke luxe vandaag?

“Zonder enige twijfel: tijd. Dat vermindert voor iedereen van ons met het verstrijken van elke seconde.”

 

Het boek ‘In 10 jaar binnen’ van Frank van Rycke verscheen bij Lannoo. Meer info: www.in10jaarbinnen.be

 

Tekst: Manu Adriaens

Foto’s: Marc Masschelein